Sanyang |Brufut en Tujereng | Kartong

Op maandag 26 april 2026 haalt Gerrit mij thuis op en rijden we naar Barendrecht waar Aad ons bij Martin op komt halen. Eenmaal op Schiphol voegt Ton zich bij onze groep en zijn we compleet. We hebben alle tijd op Schiphol, checken in, passeren de douane en wachten op het boarden onder het genot van een kopje koffie of cappuccino. De vlucht met Corendon vertrekt op tijd en we komen rond het middaguur aan in Banjul, de hoofdstad van Gambia waar Ali, onze chauffeur voor de komende week, ons op komt halen. We worden naar het Paradise Beach Resort gebracht in Sanyang in het zuid-westen van Gambia, het staat ook bekend onder de naam Rainbow Beach Resort. Het is een eenvodig onderkomen, maar we hebben elk een eigen kamer met toilet en een douche waar zowaar ook nog enigszins warm water uit de kraan komt. Het resort is aan het strand gelegen, dus de ambiance is oké. |
Nadat we de bagage in onze kamers hebben gedropt, nemen we plaats in het restaurant waar we ons een drankje lekker laten smaken. (Foto Gerrit Heester GH) |
Eén ding valt ons direct op: het vee loopt hier gewoon op het strand. Later zal blijken dat vooral koeien en geiten overal zomaar op straat en langs de wegen lopen. In de verte liggen de vissersboten op het strand en verder valt op dat er nauwelijks toeristen te zien zijn. Het is dan ook midden op de dag en dan kun je in verband met de warmte maar beter siësta houden. |
We zien direct al een paar duiven, maar de eerste vogel die ik op de foto kan zetten is een vrouwtje Red-billed Firefinch. Ik gebruik het liefst de Engelse namen, dus dat doe ik dan ook. |
De eerste duif op de foto is de Laughing Dove, een algemene soort in Gambia, die we dan ook dagelijks zien. |


Onder de boom waar de Laughing Dove foerageert, scharrelen nog twee soorten rond, de Village Indigobird, de zwarte vogel boven en eronder het mannetje van de Red-billed Firefinch, de vogel met veel rood. |
Op de grond scharrelt een agame, een hagedis die erg algemeen voorkomt en die we dagelijks wel zien. |
We lopen door de poort van het resort en slaan rechtsaf en volgen de zandweg langs de muur van het resort en even later komen we bij een plas bij wat lijkt op een verlaten stuk bouwland met een vervallen huis op het terrein. |

In een hoekje van de plas zie ik twee Spurwinged Plovers staan. Deze sporenkievit is een heel algemene soort in Gambia, die we elke dag wel zien. |
Een adulte African Harrier Hawk vliegt samen met een juveniel vlak over mijn hoofd, maar ik krijg ze net te laat in beeld voor een mooi plaatje. |
Een Pied Crow valt - op enige afstand - de adulte Harrier Hawk lastig . |



De volgende vogel is duidelijk een prinia die hoog in de kale takken van een boom zit te zingen, het is een Tawny-flanked Prinia. |


Ik zie in mijn ooghoek een agame bewegen die in een boom kruipt. Ik schiet een paar plaatjes van dit leuke beest met zo'n hele lange staart. |
Bovenstaande foto is er een van de vele waarop een soort staat waar ik niet zeker van ben. Hier kom ik duidelijk millimeters tekort en het tegenlicht is ook vervelend. Het is een sunbird, maar welke weet ik niet. Het zou een vrouwtje Beautiful Sunbird kunnen zijn of een vrouwtje Variable Sunbird. |

Deze Violet Dropwing staat er beter op. |


Deze soort zag ik eerder al op het pleintje bij de ingang naar het resort. Dit paartje Red-billed Firefinch komt om en om drinken in het kleine plasje water langs de onverharde weg. |
Terwijl ik een soort wesp aan het fotograferen ben, hoor ik een bijeneter. Ik kan er een plaatje van maken en zie dat het een groene bijeneter is, Blue-cheeked Bee-eater. |

Het is een korte wandeling, maar het levert direct mooie soorten op en ik amuseer me best en kan zo mijn nieuwe R6 goed uitproberen, zoals hier met een Red-cheeked Cordon-blue. |





Een paartje Beautiful Sunbird houdt mij hierna even bezig en ik weet van beide geslachten wat foto's te schieten. De Nederlandse naam is trouwens ook mooi: feëenhoningzuiger. |

Pied Crow |

In het zelfde plasje waar de Firefinches kwamen drinken, zit nu een Senegal Cougal, een prachtige vogel. |

Inmiddels zijn we weer bijna terug bij de entree van het resort, maar er blijven nieuwe soorten opduiken, zoals deze Northern Black Flycatcher. |



De volgende leuke soort is een groepje Brown Babblers. Ze scharrelen in groepjes voedsel bij elkaar op de grond. Ze eten mieren, kevers, termieten, maar ook bessen of fruit. Ze komen algemeen voor in graslanden met struiken, verlaten tuin- en akkerbouwgebieden, maar ook in parken en tuinen. |
Een van de mooiste soorten die ik in Gambia gezien heb, is de Gonolek met zijn karmozijnrode borst en een geel petje. Dit is de enige dag dat ik de soort vrij voor de lens heb kunnen krijgen, hoewel ik ze vrijwel elke dag heb gehoord. De rommel die er ligt schijnt hen niet te deren, zoals het ook voor de Gambianen geldt. Dat is wel jammer, overal ligt rommel en afval. |


Er zitten ook wat Village Weavers die zojuist een bad hebben genomen en nu hun veren zitten te poetsen. De mannetjes hebben buiten de broedtijd geen zwarte kop en zijn dan net iets minder mooi. |
In een boom verderop zitten een paar Yellow-billed Shrikes, waarvan er een helemaal niet schuw is. Die kan ik dus mooi fotograferen. |
De Common Bulbul is ook een algemeen voorkomende soort. |
Als we het pleintje oplopen bij de entree van het resort zie ik opnieuw een Laughing Dove. Waarschijnlijk dezelfde als ik bij aanvang van de wandeling kon fotograferen. Later zie ik dat het dier ook een nest heeft onder een overkapping. |



Black-crowned Tschagra
|
Als ik mijn kamer wil openen, roept Aad dat hij twee Black-crowned Tschagra's ziet. Gelukkig ben ik net op tijd om wat plaatjes te schieten van deze prachtige soort. Daarna kleed ik me om en gaan we na wat vrije tijd voor mezelf eten bij het restaurant aan het water. Ik bestel Fish-and-Chips, prima maaltijd hoewel ik niet veel honger heb en dus ook iets laat staan, wat veel commentaar oplevert. Het motto van vroeger "Netjes je bord leeg eten", heb ik ingeruild voor het motto "Niet meer eten dan gezond voor je is". Dat bevalt me prima. Wel ruik ik tijdens de maaltijd een vreemde geur onder de tafel vandaan komend. Waarover later meer. De eerste dag is goed verlopen. De heenreis ging op tijd en we kwamen probleemloos aan bij het resort. De kamer is erg eenvoudig, maar we hebben elk een eigen kamer en dat is fijn! Ik maak het verslag voor Polarsteps en upload de eerste dag, zodat de paar volgers die ik thuis heb, weten hoe het eraan toe gaat. Morgen gaan we naar Brufut. Ik ben benieuwd welke soorten dat gaat opleveren. |
Sanyang |Brufut en Tujereng | Kartong